SÖZ GÜZELSE, HER ŞEY GÜZELDİR.

Dilin kemiği yok derler, ne gelirse ağıza onu söyler. Gerçekten de öyle değil mi?

Dil bir hitaptır.

– Efendim, bey, hanımefendi, değerli, kıymetli, sayın diyen de dil;

– Lan, len, ülen, moruk diyen de …

* Dil yöresel bir zenginliktir.

– Napıyon beyaa, naber, nörüyon, napaysun, napdurun…

* Dil bir nezakettir.

– Derse geç kalan öğrenciye, “ evladım gözümüz yollarda kaldı, hep seni bekledik.” Diyen gerçek eğitimciler de var.

– Neredesin? Seni mi bekleyeceğiz diyen de

– Buyurmaz mısınız? Buyurun, buyur…

– Çok ağırsın, işini önemsiyorsun sanırım, acele et, ne kadar hızlısın…

* Dil bir araçtır.

– Seviyorum, nefret ediyorum, kızgınım, üzgünüm, sevinçliyim, mutluyum…

* Dil bir kültürdür.

– Sözünü balla kestim, çok naziksiniz, ağzınızdan bal damlıyor…

– Siz de diyoruz, sen de. Kullanacağın yeri bilmek bir kültürdür.

* Dil bir motivasyondur. Ya da …

– Ne kadar da güzelsin / yakışıklısın

– Hiç yakıştıramamışsın

– Sen neleri başardın, bunu da başarırsın.

– Asla başaramazsın…

Evet, işte dilimizi, sözümüzü nasıl kullanırsak öyle sonuç veriyor gördüğünüz gibi.

Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır mı bilmem ama insanı olumlu etkilediği kesin en azından beni etkiliyor.

“ Temel birini vurmuş, adam ölmüş. Hakim Temel’e “adamı neden öldürdün” diye sormuş. Temel de “ baa sempatiksun tedi. Her ihtimale karşı vurdim oni.”

Sanırım Temel gibi sözlere göre insan öldüren yoktur. Ancak sözlerin insanı yaraladığı kesin.

“Bıçak yarası kapanır ama dil yarası kapanmaz.” Diyor Atalarımız…

“ Padişah bilgeye, “dünyanın en tatlı yemeği nedir? Diye sormuş. Bilge de düşünmüş taşınmış ve demiş ki “Padişahım dil yemeğidir” demiş.  Peki demiş padişah “dünyanın en acı yemeği nedir? O zaman” bilge yine çok düşünmüş ve demiş ki “ Padişahım o da dil yemeğidir” nasıl olur diye kükremiş padişah. Bilge “Padişahım kızmayın tatlı dille yenilen yemekten daha lezzetli bir yemek, acı dille yenilen yemekten de acı bir yemek var mı?” deyince padişah kabul etmiş ve bilgeyi ödüllendirmiş.

Yunus Emre ne güzel ifade etmiş.

“Söz ola kese savaşı, söz ola bitire başı,

Söz ola ağulu aşı bal ile yağ ede bir söz.” Söz deyip geçmeyin. Sözünüz özünüz gibi güzel olsun…